De woorden die een herkenner in een dienst of raadsvergadering verkeerd krijgt, zijn de woorden die al op papier staan. Geef het de agenda, neem het geluid van het mengpaneel in plaats van uit de ruimte, en een wekelijks evenement kost minder dan de koffie erna.
Een zondagsdienst, een dinsdagse les en een maandelijkse raadsvergadering hebben meer gemeen dan je zou denken. Elk komt steeds opnieuw in dezelfde ruimte bijeen, elk wordt gedaan door een vrijwilliger of een griffier in plaats van een audiobedrijf, en elk dient mensen die beter zouden volgen in een andere taal, mensen die slecht horen en mensen die helemaal niet konden komen. Het budget is klein en de mensen die het doen, wisselen. De persoon die het vorig jaar heeft ingesteld, is meestal inmiddels naar het bloemenrooster verhuisd.
Dit artikel gaat over het één keer instellen van VocalStack voor zo'n ruimte, zodat elke week daarna niets meer is dan op start drukken. Het behandelt ook de handvol zaken die bepalen of de woorden op het scherm kloppen. Voor de eenmalige versie, een conferentie met meerdere podia, zie Een meertalige conferentie draaien met live ondertiteling. Begin met het ding dat je gaat afdrukken.
Een uitzending is één openbare link en een QR-code. Iedereen kan de link in een browser openen, een taal kiezen en meelezen terwijl de spreker praat. Er hoeft niets geïnstalleerd en er hoeft geen account aangemaakt te worden. Een uitzending kan door zoveel livetranscripties worden gevoed als je wilt, dus de opname van deze zondag en die van de volgende verschijnen op hetzelfde adres.
Print de QR-code één keer af en hang hem op het mededelingenbord, in de liturgie, op de dia's van de les of op de muur van de publieke galerij. Luisteraars scannen hem om de live vertaling te openen en hun taal te kiezen. Als je de link ooit wijzigt, opent de oude nog steeds dezelfde uitzending, dus de folders van vorig jaar blijven werken.
Een luisteraar die de link vroeg opent, ziet dat de uitzending nog niet is begonnen. Wie laat komt, ziet alles wat gezegd is voordat hij binnenkwam en volgt daarna live. Een luisteraar wiens verbinding wegvalt, haalt het zelf weer in.
Een uitzending is standaard openbaar, wat goed is voor een dienst of een raadszitting en fout voor een besloten vergadering of een seminar. Zet die voor dat soort gelegenheden op privé en stel een wachtwoord in: alleen mensen met het wachtwoord kunnen de link openen, en zij worden erom gevraagd voordat het transcript verschijnt. Vermeld in elk geval ergens zichtbaar dat de ruimte wordt getranscribeerd en waar de tekst naartoe gaat. Mensen die hardop bidden, of die drie minuten spreken tijdens de inspraakronde, hebben er niet noodzakelijk op gerekend dat er een transcript van wordt gemaakt. Een zin die dat zegt in de liturgie of op de agenda kost weinig. Maak de uitzending aan op {{app}}/broadcasts/new.
Een link is maar de helft; er moet iets zijn dat er woorden op zet.
Voordat er software aan te pas komt, is er het geluid. Ruimtes die voor gemeenten en raadszalen zijn gebouwd, zijn gebouwd voor nagalm: steen, hoge plafonds, houten banken. Een telefoon of laptop op het lessenaar hoort de spreker eerst direct en daarna nog een paar keer via de muren. Afstand plus echo is de grootste oorzaak van herkenningsfouten, ruim voor accenten. Heeft de ruimte een mengpaneel, neem het signaal dan daarvandaan (een aux- of opname-uitgang), zodat de herkenner hoort wat de microfoons horen. Wie beweegt, zoals de predikant die de kansel verlaat of de docent bij het whiteboard, moet een das- of headsetmicrofoon dragen en niet vertrouwen op een microfoon op een statief. Los dit op en het meeste van de rest is afstellen.
De meeste kerken, universiteiten en gemeenten zetten dat geluid van het mengpaneel al ergens neer, en een livetranscriptie kan het vandaaruit oppakken in plaats van van een apparaat in de ruimte.
Bij een stream haalt VocalStack de audio zelf op; er draait niets aan jouw kant. Het adres moet wel bereikbaar zijn vanaf internet. Een stream die alleen op je eigen netwerk bestaat, moet worden opgenomen vanaf een apparaat in de ruimte. Start een livetranscriptie op {{app}}/transcriptions/new/live en koppel die aan de uitzending.
Zodra er goed geluid binnenkomt, blijven de voorspelbare fouten over die je wel zult opmerken.
De woorden die een spraakherkenner in een kerk, een les of een raadszaal fout krijgt, zijn voorspelbaar: namen van mensen en plaatsen, Bijbelverwijzingen, vakjargon en de agendapunten. De reden is structureel. Een herkenner kiest de meest waarschijnlijke woorden bij het geluid, en leert die kansen uit wat mensen gewoonlijk zeggen. Dus een zeldzame achternaam verliest elke keer van een veelvoorkomend woord dat er ongeveer zo uitklinkt. Het antwoord van het vakgebied, bekend als biasing of aangepaste woordenlijst, is het systeem vertellen welke zeldzame woorden je kunt verwachten. De bruikbare observatie voor een wekelijkse ruimte is dat dit precies de woorden zijn die al vóór het evenement zijn opgeschreven.
Voeg vóór je begint een script of dia's toe. Namen en termen daaruit krijgen dan voorrang boven wat de herkenner verkeerd heeft verstaan. Niemand hoeft het woord voor woord voor te lezen; een preekschema, een handout of de gepubliceerde agenda bevat al de meeste eigennamen. Tijdens de opname volgt het tabblad Script op het hostscherm de tekst als een teleprompter en licht het de woorden op die tot dan toe zijn uitgesproken.
Scripts kunnen van tevoren worden geschreven en een starttijd krijgen; de bibliotheek toont ze onder Upcoming met een knop Start. Dat past bij een rooster: de een voegt vrijdag de tekst toe, de ander drukt zondag op Start.
Als een woord nog steeds verkeerd uitkomt, markeert het tabblad Fix onzekere woorden, en kan de host op een regel klikken om die te corrigeren terwijl de opname loopt. Luisteraars zien de correctie.
Goede woorden zijn de ene helft; de andere is weten wie ze heeft gezegd.
De schakelaar voor sprekerlabels heeft drie standen. When Needed voorziet elke regel van de spreker zodra er meer dan één stem te horen is; anders is het transcript gewone tekst. On voorziet elke regel van een label, ook bij één spreker. Off geeft gewone tekst. Bij een preek betekent When Needed dat één stem als lopende tekst wordt weergegeven; bij een raad van een dozijn leden krijgt elke regel zijn spreker.
Labels beginnen als cijfers. In een opname kun je een spreker een naam geven, en die naam geldt voor elke regel van die persoon. Voor mensen die elke week spreken, kun je een stap verder gaan en hun stem opslaan. Je kunt een stem maken van elke spreker die minstens dertig seconden in een opname praat, of van een korte opname die die persoon zelf aanlevert. De spreker wordt dan in toekomstige opnames herkend en met naam gelabeld, en als luisteraars ervoor kiezen de vertaling voor te laten lezen, wordt die in elke taal voorgelezen met de stem van die spreker zelf. Zonder kloning krijgt elke spreker een eigen standaardstem van hetzelfde geslacht, en elke spreker kan worden gedempt.
Een gekloonde stem is biometrische data. VocalStack maakt er alleen een met de uitdrukkelijke toestemming van de spreker, gebruikt die alleen om de regels van die spreker hardop voor te lezen, en laat je hem op elk moment verwijderen. Raadsleden en geestelijken zijn in hun eigen ruimte publieke figuren; dat is niet hetzelfde als toestemming, dus vraag ernaar.
Voor een raad wordt het transcript hier een verslag. Met elke regel met naam gelabeld laten de notulen eindelijk zien wie voor de vierde keer zei "Ik denk dat we dit al besproken hebben". Dan rijst de vraag voor wie het verslag eigenlijk is.
De eerste die er baat bij hebben, zijn de vaste bezoekers die doof of slechthorend zijn, niet de bezoekers die in een andere taal meelezen, hoe welkom die ook zijn. Een hoorlus (een inductielus) helpt mensen met gehoorapparaten en doet niets voor anderen; ondertiteling op een telefoon helpt de rest, en de twee vullen elkaar aan in plaats van te concurreren. Overheden in veel landen hebben toegankelijkheids- en openbaarheidsplichten, en een transcript dat het publiek live en achteraf kan lezen, draagt sterk bij aan beide. Ga na wat er bij jou lokaal geldt.
Wees eerlijk over wat automatische ondertiteling is. Een menselijke ondertitelaar (de dienst heet in sommige landen CART) luistert, begrijpt en typt. Bij een verhit raadsdebat waarin drie leden tegelijk praten, wint een mens nog steeds van een machine. Overlappende spraak levert in elk automatisch systeem fouten op, en dat geldt ook voor de voorzitter die buiten de microfoon mompelt. Waar een wettelijke eis bestaat voor woordelijke ondertiteling, is automatische ondertiteling een aanvulling, geen vervanging; waar het alternatief niets is, is ze een grote verbetering ten opzichte van niets.
Het transcript is de dag erna ook meer waard.
Elke opname komt in je bibliotheek terecht, en de uitzendingspagina toont eerdere opnames aan iedereen met de link. Wie de vergadering heeft gemist, kan die precies afspelen zoals hij binnenkwam, regel voor regel, met het geluid erbij.
Zodra de woorden definitief zijn, worden er in elke taal een titel en een samenvatting geschreven. Een zoekopdracht in jouw taal vindt ook opnames die in een andere taal zijn gemaakt, zodat een griffier de maand kan terugvinden waarin een agendapunt werd besproken en een student de les die een onderwerp behandelde. Exports komen als SRT-ondertitels, PDF, Excel of JSON, met correcties en vertalingen erin; een PDF van het vertaalde transcript past goed naast de notulen. Als dit allemaal moet gebeuren zonder dat iemand klikt, doet de API alles wat het Dashboard doet, tegen dezelfde tarieven, in elk abonnement: zie {{api}}/docs.
Alles hiervan moet een budget van een parochie of commissie overleven.
Livetranscriptie kost $0.60 per uur audio, gefactureerd per seconde met een minimum van 5 minuten per transcriptie, in elk abonnement. Luisteraars zijn gratis, hoeveel er ook zijn, en vertaling naar maximaal 10 talen per transcriptie is inbegrepen.
Een nieuw account krijgt $5 aan eenmalig registratietegoed en vraagt geen creditcard. Dat tegoed dekt meer dan een maand zondagen. Daarna laad je bij wanneer je wilt, of je neemt Premium voor $50 per maand ($40 per maand bij het jaarabonnement). Premium bevat elke maand $50 tegoed, wat 83 live uur is. Het bewaart bovendien elke opname zolang het account bestaat, in plaats van 30 dagen, en het breekt een transcriptie niet af als het tegoed midden in een vergadering op is. Twee praktische opmerkingen voor de penningmeester. Bij Pay as you go kan een transcriptie tot 15 seconden duren om vanuit een koude start te beginnen, dus druk op start vóór het openingslied, niet tijdens. En een YouTube-livestream die al is afgelopen, is een video, dus die wordt getranscribeerd als bestand, tegen het veel lagere tarief voor bestanden.
Voor één ruimte en één terugkerend evenement is Pay as you go genoeg. Voor een instelling die elke opname jaren later doorzoekbaar wil hebben, of die meerdere ruimtes tegelijk draait, is Premium de juiste keuze. De volledige tabel, met limieten en bewaartermijnen, staat op de prijspagina, en de interactieve demo laat zien wat een luisteraar ziet.
